849: Identifying Idiots - அறிவற்றவனின் அடையாளம்

காணாதான் காட்டுவான் தான்காணான் காணாதான்

கண்டானாம் தான்கண்ட வாறு.

849   பொருட்பால், நட்பியல், புல்லறிவாண்மை

            Material Matters, Friendship, Stupidity

Kaanaathaan kaatuvaan thaankaanaan kaanaathaan

Kandaanaam thaankanda vaaru

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/849.mp3

“அறிவற்ற ஒருவனுக்கு விஷயம் அறிந்தவன் அறிவுறுத்த நினைத்தால், அவனை முன்னவன் அறிவற்றவனாக நினைப்பான்.  மேலும், அறிவை காணாதவன், தான் அறிந்தது மட்டுமே அறிவு என்றும் எண்ணிக்கொள்வான்” என்று மோனையாக விளக்குகிறது குறள்.

நம் நண்பர்கள் அறிவாளிகளாய் இருக்க வேண்டும் என்பதில் வள்ளுவர் தெளிவாக இருக்கிறார்.  இதனால், முட்டாள்களை சரியாக அடையாளம் கண்டுகொள்வது அவசியமாகிறது.  அறிவற்றவர்களை அடையாளம் காண்பதெப்படி என்று விளக்கும் அதிகாரம் “புல்லறிவாண்மை”.

அறிவுறையை ஏற்று கொள்ள தன்னம்பிக்கை வேண்டும்.  சொல்லப் போனால் என் அனுபவத்தில், ஒரு வல்லுனரின் அடையாளமே “எனக்கு தெரியாது” என்று சொல்லக்கூடிய தைரியம் இருப்பதே.  அது இல்லாதவர்கள், புது விஷயங்களை எற்றுகொள்வதில்லை.  வளராமல், மாறாமல் இருப்பது அறிவு இல்லை – வெறும் அபிப்ராயமே. 

தம் அறிவை வளர்த்துக் கொள்ளாதவர்களிடம் நட்பு கொண்டால் நாளிடைவில் அது வெறுப்பில் முடியும்.  இதனால்தான் வள்ளுவர் அறிவிள்ளதவர்களிடம் நட்பு கூடாது என்று கூறுகிறாரோ என்று தோன்றுகிறது.

இந்தக் குறளில், சொல்வன்மை கவனிக்க தக்கது.  “காணுதல்” என்னும் சொற்றொடரை அறிவுக்கு குறிப்பாக பயன்படுத்துவதால், அறிவற்றவர்களின் குருட்டுத்தனமும் அழகாக வெளிப்படுகிறது, மோனையும் சிறப்பாக அமைகிறது.

“The mark of an idiot is his closed attitude – if an intelligent man tries to educate an idiot, the latter will disregard the advice and conversely, consider the former an idiot.  An idiot thinks only what he knows is knowledge and nothing else matters” asserts this alliterative kural.

Valluvar cautions against associating with stupid people, or even just intellectually inferior people, multiple times in the Thirukural.  It is therefore important to be able to identify stupid people.  This chapter, pullarivaanmai, talks about how to identify such idiots.

In my experience, the hallmark of an expert is his ability to say “I don’t know”.  Accepting one’s ignorance is the first step in acquiring knowledge.  It requires confidence in one’s own expertise and one’s ability to learn new things. (It also implies that what he does know, he knows well!).  An idiot, on the other hand, never accepts it, partially as a result of his fear of being exposed. 

Knowledge which does not change, grow, improve, which is static is not knowledge at all. It is merely dogma, at best an opinion.  A closed attitude therefore is a clear predictor of an idiot on the horizon.  This attitude is further manifested by the inability to accept as ‘knowledge’ anything outside the idiot’s ken.

Continued association with a person who simply refuses to augment his knowledge will, in time, lead to frustration.   Perhaps this is the reason Valluvar consistently cautions against associating with them.  Like the popular quote goes “Do not deal with the stupid , they drag you down to their level and beat you with experience”!

Valluvar uses “seeing” as a metaphor for intelligence in this kural.  This helps in the alliteration and more importantly, underlines the deliberate blindness of the stupid. 

69/1330

Image courtesy: http://www.sharenator.com/Stupid_people_things_and_stuff/#/stupid_bush1_Stupid_people_things_and_stuff-5.html  

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Friendship, Stupidity, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், நட்பியல், புல்லறிவாண்மை

                       

           

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

799: How much treachery hurts - உதவவில்லை என்றால் உறுத்தும்

கெடுங்காலைக் கைவிடுவார் கேண்மை அடுங்காலை

உள்ளினும் உள்ளஞ் சுடும்.

799      பொருட்பால், நட்பியல், நட்பாராய்தல்

Material Matters, Friendship, Assessing Friends

Kedungaalak kaividuvaar kaenmai adungaalai

Ullinum ullam sudaum

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/799.mp3

“நமக்கு ஒரு கேடு வரும் போது உதவாமலிருப்பவர்கள் நமது நண்பர்களே இல்லை.  அவர்களது கீழ்மை நாம் சாகும் வரை உள்ளத்தை உறுத்திக் கொண்டேயிருக்கும்” என்று நட்பில்லாத நட்பைப் பற்றி விவரிக்கிறது குறள்.

நம் நண்பர்கள் எப்படி பட்டவர்களாய் இருக்க வேண்டும் என்பதை விவரிக்கும் அதிகாரம் இது.

வள்ளுவர் நண்பர்கள் எதேச்சையாக ஏற்படும் உறவாக நினைக்கவில்ல.  அவர்கள்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் தெளிவாய் இருக்கிறார்.  நட்பு என்பது பொழுதுபோக்கிற்காக மட்டும் அல்லாமல், நமது வாழ்க்கைக்கு இம்மையிலும், மறுமையிலும் உதவுபவர்களாக இருத்தல் அவசியம் என்பது வள்ளுவரின் கோட்பாடு.  ‘நண்பன்’ என கூறப்படுவதற்கு ஒரு தகுதி, ஒரு தரம் வேண்டும் என்று நினைக்கிறார் அவர்.  நண்பர்களுக்கென்று அதிகாரங்கள், உரிமைகள், பயன்கள் இருக்கின்றன.  நம் மனதிற்கு பிடித்தவர்களெல்லாம் ‘நண்பர்கள்’ என்று கூருதலாகாது. எனவே, நம்முடன் பழகுபர்வகள் இனிமையாய் நடந்துகொண்டாலும், ‘நண்பர்கள்’ என்று கூறப்பட தகுதியானவர்கள்தானா என்று ஆராய்ந்து அறிந்த பிறகே அவர்களை அவ்வாறு அழைக்கவேண்டும் என்கிறார்.

இதில் கவனிக்க வேண்டியது, அவர் நம் நண்பர்களுக்கு இருக்க வேண்டும் என்று கூறும் தகுதிகளெல்லாம் நமக்கு இருக்கிறதா என்று நம்மையே நாம் எடை தூக்கி பார்த்துக்கொண்டேயிருக்க வேண்டும் என்பதே.

நாம் நம் நண்பர்களின் உதவியை மறக்காமல் இருக்கிறோமோ இல்லையோ, அவர்கள் நமக்கு உதவாததை நிச்சயம் மறக்க மாட்டோம்!  இந்த யதார்த்தத்தை அழகாய் சொல்கிறது குறள்.

(பி. கு: இந்தக் குறளை “நண்பனின் துரோகம் மரணம் வரும் நேரத்திலும் உள்ளதை சுடும்” என்றும் விளக்கலாம்.  எனக்கு அது அவ்வளவு சரி என்று தோன்றவில்லை.

(கேண்மை = நட்பு, உறவு; அடு = கொல்லுதல்)

“If a ‘friend’ does not help us when we are in trouble, that betrayal rankles within us until we die” says the kural, explaining the consequences on us of a friend not discharging his duty.

This chapter, natpaaraithal, explains how one assesses one’s friends, after having started a relationship with them. 

For Valluvar, ‘friend’ is not just a Facebook status.  It is an honoured position with responsibilities, rights and rewards.  Like any valuable role, friends are selected, according to him, rather than accumulated by chance.  He recommends terminating a friendship if the ‘friend’ leads us astray or is not helping us in the larger journey of life – that of breaking the cycle of birth.

It is also not often appreciated that while he says “this is how your friends have to behave, to be recognized as friends”  he is also clearly implying that that is how we ourselves should behave to be rated as ‘friend’ by those whom we respect.  This self-analysis is expected and even required.

Again, the bard excels in his understanding of the human mind – while it is quite probable that we will forget all but the grandest assistance that we received from our friends, the merest slip in them coming to our assistance will stay fresh in our memory forever.  We may forgive but rarely will we forget!

PS: This kural is also interpreted as “The betrayal will be remembered even at the point of one’s death”.  I personally feel that is less likely than the explanation I have given.

63/1330

Image courtesy: http://www.saatchionline.com/art/Painting-Oil-False-Friends/299374/152145/view

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Friendship, Assessing Friends, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  பொருட்பால், நட்பியல், நட்பாராய்தல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

946: All the diseases love a glutton – மிகையாய் உண்டால் மிகவும் ஆபத்து

இழிவறிந்து உண்பான்கண் இன்பம்போல் நிற்கும்

கழிபேர் இரையான்கண் நோய்.

946   பொருட்பால், நட்பியல், மருந்து

             Material Matters, Friendship, Medicine

Izhivarinthu unbaankann inbampol nirkkum

Kazhiper iraiyaankann noi

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/946.mp3

“எவ்வளவு உண்டால் போதும் என்று அளவறிந்து அவ்வளவே உண்பவனிடம் நோய் அண்டாததால் இன்பம் நிலைத்து நிற்கும்.  ஆனால்  தேவைக்கு மேல் மலைப்பாம்பு இரை உண்பது போல் சாபிடுபவனிடம் நோய் விலகாது நிற்கும்” சாப்பிடும் அளவே நோய்க்கு மூலகாரணம் என்று உரைக்கிறது குறள்.

வள்ளுவர் நட்பியலில் பல்வேறு தீய பழக்கங்கள் குறித்து விரிந்துரைக்கிறார்.  ஒரு மாறுதலுக்கு இந்த அதிகாரத்தில் நோய் பற்றியும் அவற்றை குணப்படுத்தும் வழிகள் குறித்தும் விவரிக்கிறார்.

இப்பொழுது அளவாக உண்பது பற்றி அறிவுரை செய்யாத மக்கள் தொடர்பு மார்க்கமே இல்லை. அதிகம் உண்டால் நேரும் உடல் உபாதைகள் நிறைய உள்ளன என்பதும் நாம் அறிந்ததே.  அதனால் இந்தக் குறளைப் படித்ததும் “இதைக்கூட சொல்ல வேண்டுமா வள்ளுவர்?” என்று தோன்றலாம்.   இதில் கவனிக்க வேண்டியச விஷயம்  வள்ளுவர் இதை எழுதிய காலம். 

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நோய் வாதம், பித்தம் போன்ற சுரப்புகளின் குறை-நிறைகளால் வருகிறது என்று எல்லோரும் நினைத்த காலத்தில், வள்ளுவர் அளவாய் உண்பதின் அவசியத்தைகூறியிருக்கிறார். நான் சிறுவனாய் இருந்த காலத்திலேகூட அதிகம் உண்பவனை “சாப்பாட்டு ராமன்” என்று சற்றே பொறாமை கலந்து அழைப்பார்கள். நன்றாய் சாப்பிட்டால் உடம்பு நன்றாய் இருக்கும்; குண்டாய் இருப்பவன் பலசாலி, ஆரோக்கியம் உள்ளவன் போன்ற கருத்துக்களும் பரவலாய் இருந்தேன்.  இவ்வளவு சமீபமாய் இவ்வளவு தவறான எண்ணங்கள் இருந்தன என்றால், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வள்ளுவன் எழுதியதில் உள்ள நுண்ணறிவு தெளிவாகிறது.  இது பைபிளிலும் ஒரு பாவமாக கூறப் பட்டிருக்கிறது.

இலக்கிய நோக்கில் இரையான் என்ற சொற்பிரயோகதின் மூலம் வள்ளுவர் ஒரு பெரிய இரையை உண்டு கிடக்கும் மிருகத்தை நம் கண்முன்  நிறுத்துகிறார்.  அந்த உருவகத்தின் வாயிலாகவே அதில் உள்ள தீமையையும் உணர்த்துகிறார்.

(இழி= அளவு; கழி = நிறைய)

“A man who eats the right amount will always be happy as he will never be troubled by disease.  A glutton, on the other hand, will always be sick” says the kural, highlighting the long term benefits of a good diet.

In the section on friendship, Valluvar talks about various bad habits and evil actions and cautions against them generally.  Presumably this is because evil requires company.  In this chapter, marunthu, he changes pace a bit and talks about causes of diseases and the various ways of preventing them.

Today, there is a veritable media blitz on the evils of over-eating and the benefits of a good diet.  If you have not been living under a rock in the last 20-25 years, you know that gluttony is not only a sin but is also bad for your health.   Therefore the first reaction on reading the kural could be “Why is Valluvar talking about such an obvious thing?  Was he just filling up the count to 1330?”  One should realize that it is with the benefit of hindsight.

Even when I was a boy, a trencherman was admired. Eating well, and a bit more, was the ticket to health and strength.  Keeping in mind these erroneous attitudes were prevalent as recently as 30 years ago, our appreciation for the wisdom expressed in the kural increases.   Remember, this was a time when it was thought that disease were a result of imbalance of the various kinds of humours like bile, phlegm etc.  (Valluvar himself says this in the first kural in this chapter).  Therefore, to me, the insight on the benefits of a restricted diet is astounding.

58/1330

Image courtesy http://www.canvaz.com/gallery/20840.htm

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Friendship, Medicine, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  பொருட்பால், நட்பியல், மருந்து

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

913: A Prostitute’s embrace - விலை மகளின் தழுவல்

பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்கம் இருட்டறையில்

ஏதில் பிணந்தழீஇ அற்று.

913   பொருட்பால், நட்பியல், வரைவின்மகளிர்

             Material Matters, Friendship, Prostitutes

Porutpendir poimai muyakkam iruttaraiyil

Yethil pinanthazhiee atru

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/913.mp3

“ஆளை விரும்பாமல் பொருளை மட்டுமே விரும்பும் விலை மகளிரின் தழுவல் எது போன்றது என்றால், கூலிக்கு பிணமெடுப்பார் இருட்டறையில் பிணத்தை தூக்கும் போது தழுவுவது போல் தான்” என்று அருவெருப்பூட்டும் உவமை மூலம் வள்ளுவர் விலைமகளிர்களை  நாடுவது பற்றி தன் கருத்தை தெரிவிக்கிறார்.

வள்ளுவர் சில விஷயங்களை அறவே வெறுக்கிறார்.  அவற்றை சாடுவதில் அவருக்கு சிறிதும் தயக்கமில்லை.  அவற்றில் ஒன்று இந்த அதிகாரம். இது பொது மகளிரை நாடுவது கீழ்மை என்று கூறும் அதிகாரம்.

பிணம் தூக்குபவர்கள் இருட்டறையில் வேலை செய்யும் போது இருக்கும் மனநிலை வரப்போகும் காசைப் நினைத்துக்கொண்டிருக்கும்.  உள்ளுக்குள் அருவெறுப்பு இருந்தாலும், வெளியில் அக்கறை உள்ளவர் போல் நடித்து அந்தப் பிணத்தை தழுவி தூக்க வேண்டிவரும்.  விலை மாதர்கள் தழுவும் போது அதனால் வரபோகும் பொருள் பற்றி மட்டுமே அவர்கள் எண்ணம் இருப்பதால், கூலிக்கு பிணத்தை தூக்குபவர்களுடன் ஒப்பிடுகிறார் புலவர். 

இந்த உவமை மூலமே வள்ளுவர் வரைவின் மகளிரை நாடுவது பற்றி அவருக்கு இருக்கும் அசூயையை வெறுப்பை அழுத்தமாக வெளியிடுகிறார்.

(வரைவின் = திருமணமில்லாத, முயக்கம் = தழுவல், புணர்ச்சி; ஏதில் = அன்னியர்; தழீஇ = தழுவுதல்)

“Prostitutes are “Material Girls” literally, according to Valluvar. They don’t love you.  They are only interested in the money you will give them.  Their embrace reflects this – it is perfunctory and without feeling.  It is similar to the embrace that undertakers bestow on stranger’s corpses when they handle them in rooms without light – driven by money, necessity  and without any love in the act.”  Thus goes the odious comparison from Valluvar in this kural.  The very repugnance that he induces in the reader at the metaphor reflects his deep distaste for soliciting prostitutes.

Like his proscription of gambling and drinking, Valluvar does not see any extenuating circumstances for engaging a street walker.  He roundly and unreservedly condemns it in this chapter, varaivinmagalir.

The name of the chapter means “Women without wedding”.

When an undertaker handles a corpse, he only does it for the money.  Even if he is put-off by the carcass, he still cannot exhibit his disgust. On the contrary he has to display every sign of caring when he handles the body, perhaps even going as far as to embrace it during the course of his ministrations.  The embrace from a hooker is identical in intent and purpose.  She too is thinking only of the money and pretending affection.  The only motivation for the embrace is necessity – you wont pay otherwise.  Therefore, cautions the bard, avoid seeking such strumpets. 

It is a disgusting comparison; but it is only a reflection of the deep disgust he feels for this association.

56/1330

Image courtesy http://en.wikipedia.org/wiki/File:%C3%89DOUARD_MANET_-_Olympia_%28Museo_de_Orsay,_Par%C3%ADs,_1863._%C3%93leo_sobre_lienzo,_130_x_190_cm%29.jpg

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, Friendship, Prostitutes, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  பொருட்பால், நட்பியல், வரைவின்மகளிர்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

875: Handling Two Enemies – இரண்டு பகைவர்களை கையாளுதல்

தன்துணை இன்றால் பகையிரண்டால் தான்ஒருவன்

இன்துணையாக் கொள்கவற்றின் ஒன்று.

875   பொருட்பால், நட்பியல், பகைத்திறந்தெரிதல்

Material Maters, Friendship, Handling Enemies

Thanthunai indraal pagaiyirandaal thaanoruvan

Inthunaiyaak kolgavatrin ondru

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/875.mp3

“பகைவர்கள் இரு முனைகளிலிருந்து வரும் போது, துணையின்றி இருப்பவன் அவர்களில் ஒருவனை தன் இனிய நண்பனாகக் ஆக்கிக் கொள்ளவேண்டும்.” என்று  இருதலைக் கொள்ளி எறும்பாக இருக்கும் நிலையை சமாளிக்கும் வழியை கூறுகிறது குறள்.

வள்ளுவர் கூறும் ‘நட்பியல்’ வெறும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில் மட்டுமல்லாமல், இரு நாடுகளுக்கு மத்தியில் இருக்கும் உறவை பற்றியும் விளக்குகிறது. இந்த “பகைத்திறந்தெரிதல்” என்னும் அதிகாரம், பகைமையை தவிர்க்க அறிவுரை கூறி, அது தவிர்க்க முடியாமல் போனால், எப்படி சமாளிப்பது என்று சொல்கிறது.

நான் அறிந்து சாதாரணமாக சாணக்கிய நீதியில் கூறி இருப்பது, “எதிரிக்கு எதிரி நண்பன்” என்பதே.  இந்தக் குறள் அதை மீறி பகைவனையும் நண்பனாக்க விழைகிறது.  சமீபத்திய போர் நீதி கூறுவதும் இதையேதான் – ஒரே நேரத்தில் இரண்டு முனையில் போர் செய்யக்கூடாது.  இது இரண்டாம் உலகப் போரில் ஹிட்லர் கண்கூடாகக் கண்டதே. இரு பகைவர்களில் ஒருவரை நண்பனாக்கிக் கொண்டால் பலத்திற்கு பலம், பிரச்சினையும் பாதியாகிறது.  வீரம் வேறு, விவேகம் வேறு என்று அழகாய், யதார்த்தம் குன்றாமல் உணர்த்தும் குறள் இது.

“When you have two enemies and you are alone, without the ability or the alliances to withstand their attack, the smart move is to make all efforts to convert one of them into a dear friend” – this is how the kural solves the puzzle of a king caught on the horns of a dilemma.

The Friendship that Valluvar talks about in the Thirukkural is not only about individuals – it also talks about friendship between nations, probably more correctly translated as alliances.  In the section talking about such friendships, this chapter, pagaithiranarithal, advocates avoidance of conflict where possible, specifically when one is weak.  When that fails, the chapter also gives some practical advice on handling that too.

“An enemies’ enemy is my friend” is a well-known adage attributed to Chanakya.  This kural addresses a slightly different situation – when an enemy is joins hands with his friend.  It is never a good idea to open conflicts on two fronts as Hitler found out to his loss in World War II.  Hence, the kural solves it by advising one to convert one of them into a friend thereby converting it to situation of “A friend’s enemy is an enemy of mine too”.  This halves the problem while strengthening one’s situation.  It is also a better situation than hiring mercenaries as there is an alignment of objectives unlike what happened in Scotland where the Scots invited trouble in their fight against Saxons by hiring mercenaries.

This is a very practical kural, particularly in a warlike culture which considered a wound on the back as a mark of shame even if it was acquired because of an arrow penetrating through the torso from the front!

49/1330

Image courtesy: http://modelsagents.blogspot.in/2008/03/infidelity-nature-or-nurture.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Maters, Friendship, Handling Enemies, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  பொருட்பால், நட்பியல், பகைத்திறந்தெரிதல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

940: Fatal Attraction – அழைக்கும் சூது

இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் துன்பம்

உழத்தொறூஉம் காதற்று உயிர்

940          பொருட்பால்- நட்பியல்- சூது

Material Matters – Friendship  –  Gambling

Izhathoroo-um kaadhalikkum soothepol thunbam

Uzhathoroo-um kaathatru uyir

Audio Link:  https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/940.mp3

இந்த அதிகாரத்தை மேலும் மேலும் படிக்க படிக்க இது வெறும் நட்பை பற்றியில்லாமல், நட்பினால் வரும் விளைவுகளை பற்றியது என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.  மற்றொருவன் இல்லாமல் சூதாட முடியாது.  அந்த இன்னொருவன் நல்ல நண்பனகவோ, தீய நண்பனாகவோ இருப்பான்.  சூதாட அழைக்கும் ‘நண்பன்’ தீயவனாகவே இருப்பான்.  அந்தச் சூது விளைவிக்கும் கேடு பற்றியது இந்த அதிகாரம்.

“சூதாடும் பொது எவ்வளவு இழக்கிறோமோ அவ்வளவு விட்டதை பிடிக்கும் ஆசையினால் சூதின்மேல் நாட்டம் வரும்.  அது போலவே நம் உடம்பிற்கு துன்பம் வர வர உயிருக்கு உடம்பின் மேல் காதல் பெருகிக்கொண்டே வரும்.”  என்று ஒரு ஆதார உந்துதலுடன் சூதாடும் மோகத்தை ஒப்பிடுகிறார் வள்ளுவர்.

“விட்டதை பிடிக்கிறேன்” என்ற வெறி சூதாடும் எவருக்கும் வரும் என்பது நாம் கண்ட உண்மை.  மகாபாரதத்தில் தருமனை உதாரணம் காட்டினால் போதும். 

ஆனால், குறளின் உவமையை பார்த்தால், எனக்கு பொருட்பிழை இருப்பது போல் தோன்றுகிறது.   எனக்கு தெரிந்த வரையில், உடம்பிற்கு  மிக அதிகம் துன்பம் வந்தால் ஒரு நிலைக்கு மேல் சலிப்பே ஏற்படும்.  காதல் உயராமல், குறையும்.  வயிற்று வலியால் தற்கொலைக்கு தள்ளப்படும் செய்தி எவ்வளவோ பார்த்துவிட்டோம்.  அப்படி இருக்கையில், வள்ளுவர் கூறுவது எப்படி பொருந்தும்?

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக பல வல்லுனர்கள் பார்த்து வந்த குறள் என்பதால், நான் புரிந்துகொண்டதே தவறாக இருக்கவேண்டும்.  வேறு வழியில் பார்த்தாலும், நம் உயிருக்கு பங்கம் நேரக்கூடிய சந்தர்பதிலிருந்து தப்பிப் பிழைத்தால், நம் உடம்பின் மீதும், உயிரின் மீதும் உள்ள காதல் பெருகினாலும், அந்த உடம்பை மறுபடி பணயம் வைக்க யோசிப்போம்.  அதனால், இந்த உவமை எப்படி சரி என்று எனக்கு விளங்கவில்ல. 

தமிழ்க் கூறும் நல்லறிஞர்கர்கள் சற்று விளக்க வேண்டுகிறேன்.

While the section is named Friendship, in my opinion, the Thirukkural paints on a far vaster canvas.  I believe the a more accurate interpretation of the word, natpiyal, would be something akin to “The consequences of your friendship”.  Gambling necessarily involves another person.  Since there is nothing good about gambling, any person is indulging your urge to gamble, has to be necessarily a bad friend.  This chapter, soothu, talks about all the

consequences of gambling and qualities of a gambler.

“When you are gambling, the more you lose, the greater your love for gambling, fueled by your urge to recoup your losses.  In a similar manner, the more your body is hurt, the more you start loving life” says the kural, comparing the basic urge to live to the love of gambling.

Anybody who has gambled even slightly is aware of the all consuming urge to recover the lost money “on the next throw”.  One need look no further than our own Mahabharatha’s Yudishtir for examples.  However, I am not too sure that I am in agreement with the analogy.

If your body suffers grievous harm, typically you give up the will to live.  However, since the Thirukkural is a peer reviewed manuscript which has passed 2000 years of scrutiny by far abler scholars than I, obviously the fault is in my understanding. The closest I can come to understanding the aptness of the analogy is when you have a near death experience – after that, your appreciation of your life & your second chance definitely goes up.  However, you are that much loath to put your body in a similar risk again, at least willingly.  That is not true of gambling and hence the analogy breaks down, in my opinion.

I am eager to hear from others on how this analogy is correct.

Balaji, in the comments, has come up with an interpretation that would cover this scenario admirably.  He says that how ever much one is troubled physically due to disease or wounds, one does not willingly give up life. (The suicides are, obviously, outliers.)  Looked at that way, it is a good analogy to gambling as how ever much you get hurt gambling you want to continue gambling.

38/1330

Image courtesy: http://www.soberlanding.com/gambling-addiction-depression-compulsive-treatment

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Material Matters, friendship, Gambling குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  பொருட்பால்,  நட்பியல், சூது       

803: Accepting a friend’s actions – நண்பர்களின் செயல்களை ஒப்புக்கொள்ளுதல்

பழகிய நட்பெவன் செய்யுங் கெழுதகைமை

செய்தாங்கு அமையாக் கடை

803      பொருட்பால்- நட்பியல்- பழைமை

            Management- Friendship – Intimacy/ familiarity

Pazhagiya natpevan seiyung kezhuthagaimai

Seithaangu amaiyakk kadai

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/803.mp3

ஒருவரிடம் ஆழ்ந்த, நெடு நாள் நிலைத்த நட்பு கொண்டுவிட்டால் நாம் அவரிடம் பழகும் விதமும் அவருக்கு  நம்மிடம் உள்ள உரிமையுகளும் விசேஷமானவை.  அதனால்தான் நண்பர்களை தேர்ந்தெடுப்பது பற்றி வள்ளுவர் விரிவாக எழுதியுள்ளார்.  அதனால்தான் இந்த அதிகாரத்திலும் அவர் பழைய நண்பரிடம் பழகும் விதம் பற்றி அழுத்தமாக கூறுகிறார்.

“நம்மோடு கொண்ட பழமையான நட்பால் ஒருவர் நம்மக்கு ஒவ்வாத காரியத்தை செய்தாலும் அதை நாம் எற்றுக்கொண்டேயாகவேண்டும்.  இல்லையென்றால் அந்த நட்புக்கு பயனுமில்லை, அர்த்தமுமில்லை.” என்று குறள் நம்மோடு நட்பு கொண்டவர்க்கு உரிமையளிக்கிறது.

என்னை பொறுத்தவரையில், இந்தக் குறள் மற்றவர் முன் நண்பரை விட்டுக்கொடுக்கலாகதது என்று கூறுகிறது. பொதுவில் அவர் செய்ததை  நாம் செய்தது போல் ஆமோதித்தே ஆக வேண்டும். அதன் பின்விளைவுகளையும் நாம் செய்தது போல் ஒப்புக்கொண்டேயாக வேண்டு. பின்னர் நாம் அவரை தனிமையில் கடிந்து கொள்ள கூடும்.

ஆனால் இதை தொழில் ரீதியாக அனுமதிப்பது சரியென்று எனக்கு படவில்லை.

When your friendship is old and deep, our interactions with such friends are special.  They have rights and freedoms granted by our intimacy.  (This is also the reason Valluvar has a lot to say about choosing friends!)  This chapter, pazhaimai, talks about the liberties that old friends are allowed to take.  In fact, the chapter’s title just means antiquity.

“When an old friend does something for us voluntarily, even if we don’t like it, we have to accept it (and the consequences of the action) as though we have performed that action.    If that does not happen, of what use is the friendship.  The friendship itself is meaningless if such liberties cannot be taken” says the kural which grants a general power of attorney to old friends.

I think this essentially means that you endorse the friend’s action in public, come what may.  You may chide him or her in private later.  I also think that this does not apply to professional matters, however old the friendship is.

Image courtesy:http://www.wind-drifter.com/VietNam/ReconReunion.php

                                                                

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Valluvar, Management, friendship, honouring old friendships, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், பொருட்பால், நட்பியல், பழைமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

31/1330