215: Useful Wealth – உதவும் கரங்கள்

ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே உலகவாம்

பேரறி வாளன் திரு

215   அறத்துப்பால், இல்லறவியல், ஒப்புரவறிதல்

Spirituality, Domestic Life, Understanding Societal Norms

Ooruni neernirain thatre ulagavaam

Perari vaalan thiru

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/215.mp3

“உலக நடப்பை அறிந்து, உழைத்து சம்பாதிக்க முடியாதவர்களுக்கு தானே உதவும் அறிவு படைத்த அறிவாளனிடம் இருக்கும் செல்வம், ஊரே மொண்டு குடிக்கும் குளத்தில் நீர் நிறைந்து நிற்பது போன்றது” என்று வங்கிகள் உருவாக்கபடுவதற்க்கு முன்பே அவற்றின் தத்துவத்தை விளக்குகிறது குறள்.

முன்பே கண்டது போல், சமுதாயத்தில் சேர்ந்து வாழும் போது வெறும் சட்ட-திட்டங்கள் நம் நடத்தையை நிர்ணயிப்பதில்லை.  “ஒருவன் இப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும்” என்று சொல்லப்படாத ஆனால் எல்லோரும் உணர்ந்த எதிர்பார்ப்புக்களும் உள்ளன.  இந்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்ப நடந்துகொள்வது எப்படி என்றுரைக்கும் அதிகாரம் இது.

கேட்டால் கொடுக்க வேண்டும் என்பது ஒரு நிலை.  கேட்காவிட்டாலும் ஒருவரது நிலைமை அறிந்து தானே கொடுக்க வேண்டும் என்பது அடுத்த தளம்.  தானே நடப்பறிந்து கொடுத்தால் கேட்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.  இந்த கொள்கை எல்லா செல்வந்தர்களாலும் கடைபிடிக்கப்பட்டால், இருப்பவன்-இல்லாதவன் என்ற பேதம் இல்லை.  இது நடந்தால், அமெரிக்காவில் இப்பொது நடக்கும் “சுவற்றுத் தெருவை நிறப்பு” (Occupy Wall Street!) போராட்டம் தேவையற்றதாகிவிடும். உண்மையான கம்யுனிச கொள்கை இது! 

என்னை நிருடிய விஷயங்கள் என்னவென்றால் (1) இந்தகொள்கையால் சோம்பேறிகள் அதிகமாவார்கள்  (2) இந்த அதிகாரம் முழுவதுமே “உலக நிலைமையறிந்து தானே கொடு” என்று பல்வேறு வகைகளில் கூறப்பட்டுள்ளது.  பொது நடத்தைக்கு கட்டுப்பட்டு நடபதென்றால் கொடுப்பதை தவிர வேறு எதுவும் இல்லையா?

என்னை கவர்ந்த விஷயங்கள் வள்ளுவரின் பொருளாதாரம் பற்றிய நுண்ணறிவும், அதை சொல்ல அவர் கொடுக்கும் உவமையுமே.  இந்த உவமை வாயிலாக “இது போன்ற செல்வம் பொதுவானது”, “வளர்ந்துகொண்டே இருக்கும் தன்மையுடையது”, நீ”ண்ட நாட்கள் கெடாமல் இருக்க வல்லது” என்ற கருத்துக்கள் மறைந்து நிற்கின்றன.

(ஊருணி = ஊர் கிணறு/ குளம்; ஒப்புரவு = உலக ஒழுக்கம், பழக்க வழக்கம்)

“When wealth accumulates with an intelligent man who is capable of understanding the needs of others who are unable earn a living, and provide for them, it is like water accumulating in the common village well – available to all the needy when they need it” says the kural, anticipating the creation of banking.

When a man chooses to live in society, he has to not only follow written laws and rules in his conduct, but also the unwritten & implicit guidelines of behaviour imposed on him by the society at large. This chapter, oppuravarithal, talks about conforming to those unspoken standards of behaviour.

The poet feels that it is not enough to give when asked.  He expects a sensitive and intelligent man to be able to anticipate the needs of the less fortunate and provide for them voluntarily.  When this is done voluntarily, the expectation is that those who cannot earn a living due to whatever circumstances are also taken care of.  Such a philosophy, if adopted by the wealthy, would render the current “Occupy Wall Street”  protests moot.  Veritably, this is the essence of communism.

However, I feel this is not a practical kural, contrary to Valluvar’s usual “no nonsense” approach.  Such a policy will create an army of claimants to the wealth as it is easy to convince even oneself that one “needs” it and one “cannot” earn a living.  The other concern I have is a bit meta – the entire chapter talks largely about helping the ‘needy’ of one’s own volition.  Surely there is more to conforming to societal norms than giving unasked?

I like the kural because displays Valluvar’s knowledge of economics – the creation of a buffer for shocks is very important in levelling and controlling spikes.  His choice of metaphor – a common well – to convey the concept is very apt in that it reinforces the underlying qualities of “common”, “accumulative” and “unspoilt”.

60/1330

Image courtesy http://www.1st-art-gallery.com/William-Simpson/The-Village-Well,-1864.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Domestic Life, Understanding Societal Norms, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால், இல்லறவியல், ஒப்புரவறிதல்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

190: Stopping Slandering – வம்பினால் வரும் வம்பு

ஏதிலார் குற்றம்போல் தங்குற்றங் காண்கிற்பின்

தீதுண்டோ மன்னு முயிர்க்கு

190   அறத்துப்பால், இல்லறவியல், புறங்கூறாமை

Spirituality, Domestic Life, Avoiding Slandering

Yethilaar kuttrampol thanguttram kaangirppin

Theethundo mannum uyirkku

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/190.mp3

“மற்றவர்களை குற்றம் கூறி வம்பளப்பவர்கள் தங்களுடைய புறம் கூறும் குற்றத்தை இனம் கண்டுகொண்டால், நிலையான உயிருக்கு துன்பம் ஏதேனும் வருமோ?” என்று நிலைகண்ணாடியாய் நிற்கிறது குறள்.

சாதாரண வாழ்க்கை வாழ்வது என்பது ஒன்றும் சுளுவான வேலையில்லை.  துறவியானால் தனியாய் தன் ஒருவனை பற்றி மட்டும் நினைத்தால் போதும்.  இல்வாழ்க்கையில் மற்றவர்களுடன் கூடி வாழ்ந்து, அவர்களை அனுசரித்து வாழவேண்டியது மிகவும் அவசியம்.  அப்படி வாழும் போது, மற்றவர்களை பற்றி அவர்கள் இல்லாத போது குற்றம் கூறி பேசுவது எவ்வளவு கீழான செயல் என்று விளக்கும் அதிகாரம் இது.

இயேசு கிறிஸ்து சொன்ன “மற்றவர்களை குறை கூறும்முன் உன் கண்ணில் உள்ள அழுக்கை நீக்கு” என்னும் கருத்தையே குறளும் கூறுகிறது.  இது ஒரு அர்த்தம். சற்று ஆழமாக நோக்கினால், இதில் இன்னொறு அர்த்தமும் பொதிந்திருப்பது விளங்கும்.

“உன் குறைகளை நீ உணரவேண்டும்” என்று மட்டும் அர்த்தம் இருந்தால், நிலையான உயிரைப்பற்றி ஏன் பேச வேண்டும்?  வள்ளுவரின் உள்ளர்த்தம் என்னவென்றால், “நாம் நமது இந்தக் வம்பளக்கும் குறையை உணர்ந்தோமானால் அந்தப் பாவத்தை செய்யாமல் இருப்போம்.  அதனால், இந்த பிறவியிலும் வரப்போகும் மற்ற பிறவிகளிலும்  நம் பாவச்சுமை சற்று குறையும்.  அது நம் ஆத்மாவிற்கு நல்லது” என்பதே.  இந்த சுய உணர்தல் எவ்வளவு அரிதானது என்பதை “காண்கிற்பின்” என்னும் சந்தேகமும், ஆதங்கமும் நிறைந்த சொல் உணர்த்துகிறது. 

(ஏதிலார்= பகைவர், அன்னியர், பரத்தையர்; மன்னும் = நிலையான)

“If only the gossip, who goes around slandering others, realizes the error of his ways … !  Such a realization would stand him in good stead throughout his entire life and prevent a lot of heartburn” laments the kural.

In my opinion, an ascetic life is easy.  The only person of concern to the ascetic is he himself and any physical hardship that he undergoes is a result of his own volition.  A family man, on the other hand has to live in society and interact with others who have their own aspirations.  His conduct has to meet the expectations of the others as a whole and per se, he has to co-operate and co-habit with the other members of his society.  That is a lot harder than the ascetic’s escapist way of life!  When living in society it is necessary that one does not slander others.  This chapter, purangkooraamai, talks about the evils of malicious gossiping.

"Why do you look at the speck that is in your brother's eye, but do not notice the log that is in your own eye?” is an oft quoted saying from the bible.  The import of this kural reflects that.

However, Valluvar has layered meanings in this kural.  He is not interested in merely questioning the credentials of the slanderer; if so, he need not have worried about the harm caused to the gossip’s life.  His purpose is deeper. 

“If the gossip realizes the harm he is causing and therefore the sin he is accumulating he will stop gossiping. If he stops gossiping, he stops accumulating sin that prevents him from liberating himself from the cycle of life, because, after all the sin accumulates to the soul which is permanent.  By lessening his burden of sin, he reduces the distress his soul goes through in this and future lives.”  This is the deeper meaning of the kural.

He underlines the rarity of such self-realization by his choice of words: “If only …”.

59/1330

Image courtesy http://bromattsblog.wordpress.com/2006/10/08/norman-rockwells-the-gossip/

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Domestic Life, Avoiding Slandering, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால், இல்லறவியல், புறங்கூறாமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

148: Dominating your desires – பிறனில் விழையாத பேராண்மை

பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை சான்றோர்க்கு

அறனொன்றோ ஆன்ற வொழுக்கு.

148   அறத்துப்பால், இல்லறவியல், பிறனில் விழையாமை

            Spirituality, Domestic Life, Not Coveting Another’s Wife

Piranmanai nokkaatha peraanmai saandrorkku

Aranondro aandra ozhukku

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/148.mp3

“மனதாலும் மற்றவனுடைய மனைவியை விரும்பாமல் இருப்பது பெரியோர்களுக்கு அடையாளம்.  அது அவர்களுக்கு தம் உணர்ச்சிகளின் மேல் உள்ள ஆளுமையையும், சீரிய நெறியையும் மட்டும் காட்டவில்லை, அவர்களின் ஒழுக்கத்தையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.” என்று அழுத்தமாக அறைகூவுகிறது குறள்.

இல்லற வாழ்வில் ஒழுக்கம் தவற இரண்டு பேர் தவறு செய்ய வேண்டும் – ஒன்று வேறொருவன் மனைவி, இன்னொன்று அவளை நாடும் ஆண்.  இந்த அதிகாரத்தில், வள்ளுவர் தரகின் ‘கொடுத்தல்’ பக்கத்தில் (supply side) உள்ள தீமையை உரைக்கிறார்.

கள்ள உறவு என்பது உடல் சார்ந்த ஈர்ப்பாய் இருந்தாலும் பல தவறுகளுக்கு வித்திடும் செயல் அது.  மிகப் பெரிய துரோகம்.  இந்தச் செயலை சாடுவதில் வள்ளுவர் தயக்கமே காட்டவில்லை.  சொல்லப்போனால், வேறு எந்த தீச்செயலையும்விட கீழானது என்று கூறுகிறார்.  இந்தக் கருத்துக்கு மாற்று கருத்து கிடையாது. 

என்னை நெருடிய எண்ணம் என்னவென்றால், “133 அதிகாரங்களில் ஒரு முழு அதிகாரத்தை இதற்கு ஏன் செலவிடுகிறார்?” என்ற கேள்வியே. கள்ளத் தொடர்பு என்பது எல்லாக் காலங்களிலும், எல்லாக் கலாச்சாரங்களிலும் நடப்பதே.  அது குடி, சூது போல் அவ்வளவு பரவலாக நடந்துவந்ததா? அல்லது, இந்தக் காலத்தில் குடி, சூது போன்றவை பல மடங்கு அதிகரித்துவிட்டதால் நம்மக்கு இந்த பேதம் தெரிகிறதா? அல்லது, குடி சூதைவிட கள்ளக் காதல் இப்பொது பரந்து விரிந்து விட்டதால் நமக்கு இதனால் அவ்வளவு அதிர்ச்சி இல்லையா?  தெரியவில்லை.

இந்தச் செயுள்ளில் “பேராண்மை” என்ற சொற்பிரயோகம் சற்று ஆழ்ந்தது.  பொதுவாக ஆண்மைக்கு அடையாளம் வெளி பகைகளை வெற்றி கொள்வதே.  அதையும் மீறி உட்பகையான காமத்தை வெற்றி கொள்வதே பேராண்மை என்று பரிமேலழகர் கூறுகிறார்.  நல்ல  விளக்கமாய் எனக்கு பட்டதால் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

(ஆன்ற = சிறந்த)

“The quality that makes noble men not covet another’s wife highlights not only their moral rectitude and their dominance over their senses, but also their sterling character” says the kural, mincing no words in condemning adultery.

For an illicit liaison to come about, two people have to slip from the moral path – from the demand side the wife of another man and on the supply side, the man who desires her.  Either can individually prevent it.  (I guess a married man eyeing an unmarried woman is not covered as it was quite common for a man to have multiple wives until quite recently!)  This chapter, piranil vizhaiyaamai, addresses evils of adultery from the supply side.

Adultery has its origins in lust. It is a willful, deliberate and physical act.  There is no such thing as mental adultery.   However, an adulterous relationship, in itself heinous and traitorous, also sows the seeds for even more evil.  It can be considered a gateway sin in that context.  Therefore Valluvar does not pull any punches when roundly censuring this act. In fact he goes to the extent of saying that whatever other sins a man commits, there is still hope for him if he is not an adulterer too.  There can be no two opinions that adultery is a sin, a crime and a betrayal.  The cuckold is never pitied, only ridiculed.

However, the question that crossed my mind was this “While extant, was adultery so rampant that Valluvar chose to devote one entire chapter to it out the 133 in his magum opus?”  I am not being facetious.  Either adultery was as prevalent as gambling or drinking in those times and therefore invited Valluvar’s ire or the latter misdemeanors have grown multifold since his times.  Surely infidelity, while present globally, is not as common as trespasses such as gambling?  Or is it that our moral compass is so degraded that we have become inured to the ramifications of adultery?  I really don’t know.

One of the commentators on the Thirukkrual has suggested that while manliness or dominance can be defined as the overcoming of external enemies, uber-manliness or total dominance (I am still trying to find an English equivalent of peraanmai (பேராண்மை))  denotes the conquering of that insidious inner enemy – lust.  It sounded like a definition worth sharing.

55/1330

Image courtesy http://draltang01.blogspot.in/2009/06/thou-shalt-commit-adultery.html  

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Domestic Life, Not Coveting Another’s wife, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால், இல்லறவியல், பிறனில் விழையாமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

129: Wounding Words – வார்த்தைகளின் வலி

தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே

நாவினாற் சுட்ட வடு.

129   அறத்துப்பால், இல்லறவியல், அடக்கமுடைமை

            Spirituality, Domesticity, Self Control

Theeyinaar suttapun ullaarum aaraathe

Naavinaar sutta vadu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/porut/129.mp3

“தீயால் ஏற்படும் புண் மிகவும் வலித்தாலும், மனதளவில் ஆறிவிடும்.  ஆனால் பிறர் சொல்லும் கடும் சொல்லினால் ஏற்படும் காயம், உடலளவில் வலிக்காவிட்டாலும் மனதளவில் ஆறாமல் வலித்துக்கொண்டேயிருக்கும்” என்று எளிதாய் கூறுகிறது குறள்.

இல்லறவாழ்கையை வாழ ஜீவித்திருந்தால் போதும்.  ஆனால் அதை சிறப்பாக வாழ பல திறமைகளும், தகுதிகளும் வேண்டும்.  அப்படி ஒரு தகுதி தான் இந்த அதிகாரம் கூறும் “அடக்கமுடைமை”. 

இது புலன்களை அடக்கியாள்வதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.  இந்த அதிகாரத்தில் மற்ற குறள்கள் புலன்களை ஏன் அடக்கத் தெரிய வேண்டும் என்று கூறுகின்றன.  இந்தக் குறள், நாவை அடக்க முடியாவிட்டால் எதிரே இருப்பவர்களுக்கு ஏற்படும் விளைவை பற்றி விளக்குகிறது. 

ஒருவரை நாவால் திட்டியோ, தீஞ்சொல் உபயோகித்தோ புண்படுத்தி விட்டால், அது அவரை உறுத்திக்கொண்டே இருப்பதால் அவருடனான உறவையே கெடுக்கக்கூடும்.  எனேவே நாவை கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைக்க வேண்டும்.

இந்த குறளின் சொற்பிரயோகம் மிகவும் சுவையானது – தீயினாலானது புண்ணாலும் ஆறிவிடும்.  நாவிலாலனது வடுவில்லாவிடாலும் வலித்துக்கொண்டே இருக்கும்.  இதை குறிக்கவே ‘வடு’ எனும் வார்த்தையை உபயோகிக்கிறார், வள்ளுவர்.

“The searing caused by a firebrand, though physically painful,  is forgotten mentally fairly quickly.  However, the mental hurt caused by an inappropriate, unthinking, cruel word can rankle & fester for a long time, even though there is no physical wound.” Classifies the kural.

To lead a domestic life does not require skills, it merely requires existence.  However, to live domestic life well – that takes skills, competence and qualifications.  Once such qualification is control self and the various senses and desires, the thesis of this chapter, adakkamudaimai.

For a successful and meaningful domestic life, one needs to be able to control all the five senses.  The rest of the kurals in this chapter talk about why such self control is required. This specific kural talks about the impact on the other person, if one were to lose control of one’s words.  By searing another with ill-considered, mean, cruel words a person alters his or her relationship with the other person for a long time as the hurt rankles in the other person.  The problem is worse if the other person is a subordinate.  Hence it is obvious that one has to have control on what one says at all times.

The kural also stands out for its irony – it calls the searing a wound but the insult a scar, belying the transitory nature of the former compared to the permanence of the latter.

52/1330

Image courtesy: http://www.cmj.org.uk/creative/words

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Domesticity, Self Control, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால், இல்லறவியல், அடக்கமுடைமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

266: True penance – உண்மையான தவம்

தவஞ்செய்வார் தங்கருமஞ் செய்வார்மற் றல்லார்

அவஞ்செய்வார் ஆசையுட் பட்டு.

266   அறத்துப்பால். துறவறவியல், தவம்

Spirituality, Asceticism, Penance

Thavanjeivaar thankarumanj seivaarmatr trellaar

Avanjeivaar aasaiyut pattu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/266.mp3

“உறுதியாய், “தவம்” என்பதன் அர்த்தம் தெரிந்து தவம் செய்பவர்களே தமது கடமையை செய்வார்கள்.  மாறாய், ஆசையால் அலைக்கழிக்கப் படுபவர்கள் வீண் செயல் செய்வார்கள்” என்று சற்று சுழற்சியாய் குறள் இருக்கிறது.

துறவறவியல் என்பது உய்விற்கு ஒரு வழி.  ஆனால், செய்ய முனைவதை வெற்றிகரமாக செய்து முடித்தால் மட்டுமே இலக்கை அடைய முடியும். வெறும் முயற்சிக்கு ஏதும் மதிப்பில்லை.  மேலும் அசல் துறவிகளுக்கும் போலிகளுக்கும் சதாரனமானவர்கள் வித்தியாசம் காண்பது கஷ்டம். அதனால் அது சறுக்கம் நிறைந்த வழி. அந்த வழியில் போகும் துறவிகளுக்கு தவம் ஒரு இன்றியமையாத செயல்.  “தவம்” என்றால் தம் உடலுக்கு வரும் கஷ்டங்களை தாங்கி பிறருக்கு தொல்லை தராமல் இருப்பதே என்று இந்த அதிகாரத்தின் முதல் குறளிலேயே அருதியிடப்பட்டுள்ளது.

ஆசையால் உந்தபட்டால் அது தவமில்லை, அவம் என்றும், தவம் செய்பவர் செய்தால் அது கருமம் என்றும் கூறுவது குழப்பமாகத் தோன்றும்.  இதன் உள்ளர்த்தம் பிறவிப் பலனில் உள்ளது.  தவம் வெறும் உடல் வருத்தம் சார்ந்ததன்று.  அதன் குறிக்கோள் மாயையை வென்று நிர்வாணமடைவதே.  அதனால்தான் அது துறவிக்கு கடமையாகிறது.  அதனால்தான் அவர்கள் ஆசையினால் வழி தவறுவதில்லை.  இது அன்றி, “தவத்தால் இது கிடைக்கும்” என்றோ, “அவர் செய்கிறாரே, நாமும் செய்வோம்” என்று இலக்கிலாமல் செய்தாலோ அது தவமாகாது.  முதிர்ச்சியின்மையையே குறிக்கும்.

இந்தக் குறள் இலக்கிய நோக்கில் சாதாரணமாக இருந்தாலும், அதில் தொக்கியிருக்கும் அர்த்தம் மிகச் சிறந்தது.

(அவம் = பயனற்றது, தீங்கு)

“Only ascetics who undertake proper penances would be able to perform their duties.  The penances of others, who are lead astray by desire, will only lead to disaster” says this kural, in what appears to be circular logic.

Before examining the import of the kural, a few words about the section – thuravaraviyal. This refers to asceticism as a means of attaining the Ultimate Truth.  As I have said earlier, this is not a necessary condition for salvation and is inherently a difficult path.  The chosen way is very difficult and does not condone any slippage – success only comes to those who are able to stay on the path, whatever the cost.  On the other hand, for a lay person, it is very difficult to differentiate between a true ascetic and a charlatan.  Hence it is a very slippery route to deliverance.  However, for those hardy souls who have chosen this way, doing penance is an essential part of their activities. This very chapter, thavam, defines such penance as being able to withstand  bodily punishment while ensuring that one causes no harm to anybody.

The resolution to the apparent circularity in the logic lies in the belief that one’s action affects one’s path and even salvation.  For a true ascetic, the goal is nirvana.  The penance that is undertaken is way to reach that goal and hence the said ascetic performs it as a duty without getting distracted by desires.  For a false ascetic, however, the penance becomes the goal. The motivation is not moksha but transient pleasure like praise from others for being an ascetic or attaining something other than salvation.  The diversion to minor goals of so powerful a tool like penance only indicates the immaturity of the person.

From a literary standpoint, the kural is good but not remarkable.  However from layers that are compressed in those seven words, the kural is astounding.

50/1330

Image courtesy: http://forums.steves-digicams.com/panasonic-leica/195982-murdeshwar.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Asceticism, Penance, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால். துறவறவியல், தவம்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

279: Find False Godmen – போலி சாமியாரை கண்டுபிடிப்பதெப்படி?

கணைகொடிது யாழ்கோடு செவ்விதுஆங் கன்ன

வினைபடு பாலால் கொளல்..

279   அறத்துப்பால், துறவறவியல், கூடாவொழுக்கம்

Spirituality, Asceticism, Insincere morals

Kanaikodithu yaazhkodu sevvithuaang kanna

Vinaipadu paalaal kolal

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/279.mp3

“நேராயிருந்தாலும் அம்பு கொலை செய்வதால் செயலால் கொடியது.  வளைந்து, நெளிந்து இருந்தாலும் யாழ் அது தரும் இசையின் காரணத்தால் செயலால் இனிமையானது.  அதே போல், துறவிகளையும், சாமியார்களையும் அவர்கள் தோற்றதால் எடை போடாமல் அவர்களது செய்கையால் எடை போட வேண்டும்.” என்று நேர்த்தியாய் அறிவுறுத்துகிறது குறள்.

திருக்குறளிலும் சரி, நான் அறிந்தவரையில் இந்து மத கோட்பாடுகளிலும் சரி, முக்தி அடைவதற்கு துறவறம் மட்டுமே வழி என்று சொல்லப்படவில்லை.  பார்க்கப் போனால் சிறந்த இல்வாழ்கையே உசிதம் எனக் கூறுவதாய் பல கதைகள் உள்ளன.  (“கொக்கென்று நினைத்தாயோ கொங்கணவா” என்று இல்லத்தரசி துறவியை இகழும் கூறும் கதை நாம் அறிந்ததே).  இப்படியிருக்கையில் துறவு கோலம் பூண்டால் ஒழுக்கம் மிக அவசியம்.  அப்படி ஒழுக்கம் பேண முடியாத துறவிகளைப் பற்றி எச்சரிக்கும் அதிகாரம் “கூடாவோழுக்கும்”.

போலிச் சாமியார்கள் மலிந்த இந்தக் காலத்திலே இந்தக் குறள் சொல்லும் அறிவுரை மிகவுக் முக்கியமானது.  ஒரு நித்யானந்தா இவ்வளவு செய்த பிறகும் அவனுக்கு பின்  இவ்வளவு ஆதரவாக இவ்வளவு பெரிய ஏமாளிக் கூட்டம் இருக்கிறதென்றால் மக்கள் சொற்களுக்கே மதிப்பு கொடுக்கிறார்கள் என்பது தெளிவாகிறது.  ஆங்கிலத்தில் பில் காலின்ஸ் (Phil Collins) பாடும் பாட்டில் ஒரு கிறிஸ்துவ சாமியார்  “நான் சொல்வதைச் செய். செய்வதைச் செய்யாதே” என்று கூறுவதாய் ஒரு வரி உண்டு.  அது எல்லா போலிச் சாமியார்களுக்கும் பொருந்தும்.  இந்தக் கபடதாரிகளைக் கண்டுபிடிக்க இவ்வளவு எளிதான வழி இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தும் இவர்கள் தழைப்பது எப்படி என்பது தருமனையே குழப்பும் புதிர்!

“An arrow, though straight, is by action an evil thing because it  kills.  A harp, though crooked in appearance, is by action good because of beautiful the music it produces.  Similarly, ascetics and hermits should be judged, not by their appearance but by the consequences of their actions” is the practical advice of this kural.

Nowhere in the Thirukkural (and as far as I know, in Hinduism in general) is asceticism a requirement for salvation. Any normal householder, as long as he or she adheres to the dharma of a householder, can attain salvation.  Indeed, there are treatises that advocate the householder’s path as the best and easiest path to nirvana.  (It is another matter that the ‘normal’ householders (grihastas) are the economic engine which sustains a society where ¾ of the population by class is engaged in non-productive activities – brahmacharis, Vanaprasthas and Sanyasis!) In that situation, a person choosing a hermit’s path to salvation has to match his actions to his stated goal of renunciation.  This chapter, koodaaozhukkam, warns the readers against false ascetics whose demonstrated morals do not match their lofty goals.

The advice imparted by the kural is very relevant today, when every religion has its evangelists ready to part you from your money in return for guaranteed rapture.  One only has to look at the likes of the currently infamous Nithyananda, who was caught with his vesti down, literally.  Despite that he still commands a huge following who still hail him as a god head.  It is a wonder to me why these people are so gullible.  (This pattern of exposure of false god men with very little effect on the faith of their followers has been repeated in every culture in the world.   We are in no way unique in this!)

All we have to do to judge these god men is to judge them by the consequences of their actions – bad outcomes imply bad god men.  For too long have we followed preachers, ( like the one in the Phil Collins’ song who bawls “Don’t do as I dooo; just do as I saaaay”), unquestioningly in a manner which would make sheep proud.  Just use the simple litmus test advocated by this kural and you will never be fooled by another false god-man of any ilk.  (Somehow, I doubt that that will happen.)

Either this 2000 year old advice is easier to read than to follow or people are just plain stupid!

48/1330

Image courtesy: http://www.indiamike.com/india/yoga-spirituality-and-religion-in-india-f54/sadhus-t4123/  

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Asceticism, Insincere morals, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால், துறவறவியல், கூடாவொழுக்கம்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

44: Ensuring the thriving of your lineage - வம்சவ்ருத்திக்கு வழி

பழியஞ்சிப் பாத்தூண் உடைத்தாயின் வாழ்க்கை

வழியெஞ்சல் எஞ்ஞான்றும் இல்.

44    அறத்துப்பால், இல்லறவியல், இல்வாழ்க்கை

Spirituality, Householding, Married life

Pazhiyanjip paathoonn udaiththaayin vaazhkai

Vazhiyenjal yengnaandrum il

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/44.mp3

ஒரு சாதரண மனிதன் வாழ வழிவகுப்பதே இல்லறவியல்.  அதில், மனைவியோடு சேர்ந்து வாழ்ந்து நல்லது செய்வது பற்றி கூறும் அதிகாரம் இது.

“பாவ புண்ணியம் பார்த்து பொருள் சேர்த்து, அதை தம் சுற்றத்தாருடன் பகிர்ந்து அனுபவித்து வருவதே சிறந்த வாழ்கை.  அப்படி வாழ்பவன் குலம் காலம் உள்ளமட்டும் அழியாது தழைக்கும்.” என்ற அர்த்தம் உள்ளது இந்தக் குறள்.

வால்மீகி வழிப்பறி செய்துவந்த காலத்தில், ஒரு முனிவர் “நீ ஈட்டும் பொருளை பகிர்ந்து கொள்ளும் உன் மனைவி மக்கள், அதை பெற நீ செய்யும் பாவத்தையும் பகிர்ந்து கொள்வார்களா என்று கேட்டு வா” என்று கேட்டதே அவர் திருந்த வழி வகுத்தது.  எனவே, சம்பாதிக்கும் செல்வம் நேர்வழியில் இருக்க வேண்டும்.  இல்லையென்றால் அந்த பாவம் ஜென்மத்திற்கும் தொடரும். அதை தேவைபட்டவர்க்கு கொடுக்காமல் தான் மட்டும் நுகர நினைப்பது கயமை;  அப்படி நினைத்தால், அவன் கேளிரும் அவனை மதிக்க மாட்டார்கள். 

பி.கு: பரிமேலழகர் “மூவர் முதலாயினார்க்கும் தென் புலத்தார் முதலிய நால்வர்க்கும்” பகிர்ந்துண்டு என்று கூறுவது எனக்கு விளங்கவில்ல.  அறிந்தவர் தயை கூர்ந்து விளக்கவும்.

(பாத்து = பங்கு போடுதல்; ஊண் = நுகர்தல் (consume); எஞ்ஞான்றும் =  எல்லா காலத்திலும்; எஞ்சல்  = அழிவு)

A regular bloke trying to be reasonably happy with his reasonable income and loving wife is the most common kind of bloke.  Not a hero. Not a king. Not a genius. Not a poet.  How that person, in the company of his wife during the normal course of his life, can earn spiritual credits is the basis of this section, illaraviyal and specifically this chapter, ilvaazhkai.  Asceticism is not the only way to that goal.

“Earn your wealth in a blameless fashion, without committing any moral trespass. Share the wealth so earned with your family according to their needs.  If you do this, your lineage will never die out, as long as there is time” – this is the meaning of the kural.

One of the precepts of ‘memory dependent lifecycle’ religions of India is that a sin committed in a lifetime may have to be paid for by good deeds over several lifetimes.  Until it is paid for, there is no deliverance for that soul.  Since the goal is to attain mukthi as fast as possible, this is a bad thing.  Also, if your lineage collectively commits enough sins, it could be ‘punished’ by being wiped out.

Therefore, if the wealth is gained morally, you avoid one of the greatest dangers to your lineage and your own salvation.  Additionally, by sharing the wealth, you ensure that your lineage does survive, in a physical sense and your own memory survives and hence in a fame sense too.

The watershed moment in Valmiki’s life when a sadhu asked him to “Go find out if your family is as willing to share the sins that you are committing in acquiring this wealth as they are in partaking of this wealth”.  The question and its consequences made him see the error of his ways and eventually he went on to write the Ramayana.  This is the essence of this kural.

43/1330

Image courtesy: http://netoonime.com/2011/03/bruce-wayne-scrooge-mcduck-burns-wealth-2008/

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Householding, Married life,  குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால், இல்லறவியல், இல்வாழ்க்கை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

140: Conformance to norms – உலகத்தோடு ஒட்டி வாழ்தல்

உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் பலகற்றும்

கல்லார் அறிவிலா தார்

140      அறத்துப்பால்- இல்லறவியல்- ஒழுக்கமுடைமை

            Spirituality- Householding – Conduct

Ulagathodu otta ozhugal palakatrum

Kallaar arivilaa thaar

Audio Link:  https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/140.mp3

தொன்மையில் இந்த அதிகாரம் தத்தம் வருணதிற்கு ஏற்றவாறு நடந்து கொள்வதே ஒழுக்கத்தின் முக்கிய அங்கமாக கூறியது.  (அதனாலேயே இந்த அதிகாரம் வள்ளுவர் இந்து என்பதற்கு ஆதாரமாக காட்டப்படுகிறது).  பின்னாட்களில் உரையாளர்கள் இதன் அர்த்தத்தை சற்று மாற்றி நடத்தை சம்பந்தபட்டதாய் கூறுகின்றனர்.

“கல்விக்கு பயன் அறிவு.  அறிவுக்கு பயன் ஒழுக்கம்.  அந்த ஒழுக்கம் உலகத்தில் உள்ள நடைமுறையை ஒற்றி இருக்க வேண்டும்.  வெறும் நூல்களை சார்ந்து வாழ்கைக்கு ஒட்டாமல் இருந்தால் அது பயனற்றதே.  அப்படி இருக்குமானால், அவர் பல நூல்களை கற்றிருந்தும், அறிவில்லாதவராகவே கருதபடுவார்” என்று அதிகாரத்தை முடிக்கிறது இந்த குறள்.

“ஒழுக்கம் என்பது உலகத்தாரால் ஏற்று கொள்ள படுவது” எனும் கூற்று குறிப்பிடத்தகுந்தது.  இந்த காரணத்தினால், பினால் வந்த உரையாளர்கள் விளக்கம் ஏற்று கொள்ள கூடியதே.

கற்றோரும், சான்றோரும் தம் முன்னுதாரணதினால் ஒழுக்கத்தை நிலைநாட்டினாலும், மற்றவரின் பொது ஏற்புக்கு உற்பட்டதே ஒழுக்கம்.  இதனாலேயே சமூக மாற்றம் மெதுவாகவே நகரும்; திடீரென மக்களின் ஏற்புக்கு மீறி மாற்ற முயன்றால், தலைவனுக்கு தோல்வியே கிட்டும்.

The thesis of this chapter, ozhukkamudaimai, is about what constitutes good conduct.  Originally, this referred to conformance to the strictures of conduct as defined for ones’ caste.  Latter scholars have chosen to interpret this more generally as social conduct or character.

“The goal of education is wisdom, not knowledge.  Wisdom is acceptable only if it is backed by conduct.  The standards of good conduct are defined by conformance to the norms set up by exemplars and accepted by society at large.  A scholar who does not understand this and proceeds on mere bookish knowledge is an idiot, despite the number and merits of the books he may have read”, announces this uncompromising kural.

The idea that good conduct or character is defined by what is acceptable to society and the mores of that time is very important. This idea is what makes the latter scholars’ interpretation of this kural acceptable, in my opinion.

More importantly, this concept establishes the dynamic nature of societal acceptability.  While opinion leaders and moulders may push the boundaries of what is acceptable, if they push it too far from what the general public will stand for, they will find themselves alone, without followers.  This also explains why social or cultural change is so hard to bring about – it is necessarily an incremental process.

Image courtesy: http://jaimehepp.wordpress.com/tag/good-character/

           

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Valluvar, Spirituality, Householder’s Philosophy, conduct, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், இல்லறவியல், ஒழுக்கமுடைமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

32/1330

329:Butchers are barbarians – கொல்பவர்கள் காட்டுமிரண்டிகள்

கொலைவினைய ராகிய மாக்கள் புலைவினையர்

புன்மை தெரிவா ரகத்து.

329 அறத்துப்பால்- துறவறவியல்- கொல்லாமை

Audio Link:  https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/329.mp3

Kolaivinaiya raagiya maakkal pulaivinayar

Punmai therivaa ragathu

திருக்குறளில் கொல்லாமை மற்றும் புலால் உண்ணாமை பற்றி மிகவும் தெளிவாக கூறப்பட்டுள்ளது.  இந்த இயலில், வள்ளுவர் எல்லா வகையான கொலையையும் சாடுகிறார்.

குறிப்பாக இந்தக் குறளில், திருவள்ளுவர் தனது கொள்கையின் தாக்கத்தை சிறிதும் குறைக்காமல், கொலை செய்பவர்கள் மிருகங்களுக்கு சமமானவர்கள் (மாக்கள்) என்று கூறுகிறார்.  மேலும், அவர்கள் தாங்கள் செய்வது இழிச் செயல் என்று தெரியாமல் செய்தாலும், இது பற்றி விஷயம் அறிந்தவர்கள் அவர்கள் செய்வதை கீழான செய்கையாகவே எண்ணுவர்.  அவர்களையும் சிருமையாகவே மதிபிடுவர் என்று தெளிவாக கூறுகிறார்.

இந்த குறளில் குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் வள்ளுவர் கொலை செய்பவர்களுக்கு எந்த சலுகையும் அளிக்கவில்லை.  எக்காரணம் கொண்டு எதை, யாரை கொலை செய்தாலும் அது நீச்ச செயலே என்பதில் வள்ளுவ பெருமான் சந்தேகம் காட்டவில்லை.

The Thirukkural is rarely prescriptive or judgmental.  About most things it expresses itself well with erudition and wisdom; rarely with any force.  However about vegetarianism and about abstinence from killing it is very vehement.  This specific chapter, kollaamai, means ‘Not Killing” and Valluvar has some choice words for people who kill. The point to be noted is that this covers all killing, not just murder. (This is another reason why he is considered a Jain). 

In this kural, he pulls no punches.  He says that people who kill for a living are bestial.  Even if  they may not understand that their actions are base, in the judgment of people who know about the impact of such acts they  (and their actions) will be considered uncouth and barbaric. 

Valluvar does not seem to (pardon the choice of words!) mince any words in condemning killing.  No exceptions – anybody who kills for a living from a soldier to a butcher, is base.

One might say he has a kolaveri about kolai (killing)!

Image courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Carracci-Butcher%27s_shop.jpg

''Butcher's shop''', by Annibale Carracci, 1580

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Valluvar, Spirituality, asceticism , Non Killing, , குறள், தினம், தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், துறவறவியல், கொல்லாமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

23/1330