351: Truth vs truth – மெய்யான மெய்யை உணர்தல்

பொருளல்ல வற்றைப் பொருளென் றுணரும்

மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு.

351   அறத்துப்பால், துறவறவியல், மெய்யுணர்தல்

            Spiritual Matters, Asceticism, Realizing the Truth

Porulalla vatrai porulen drunarum

Mauralaanaam maanaap pirappu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/351.mp3

“மெய்பொருள் இல்லாதவற்றை மெய்பொருள் என்று எண்ணி மயங்கினால் இந்த பிறவி மாயையிலிருந்து விடுதலையே இல்லை” என்று சற்று சுழற்சியாக விளக்கும் குறள் இது.

உலகில் உள்ள மதங்கள் எல்லாமே பரம்பொருளை விளக்கும் முயற்சிகளே.  “ஏன் வாழ வேண்டும்?” என்ற கேள்விக்கு ஒரு இலக்கையும், “எப்படி வாழ வேண்டும்?” என்ற கேள்விக்கு ஒரு பதிலையும் தருவன.  துறவறம் மேற்கொள்வது முதல் கேள்விக்கு பதிலான மெய்பொருளை உணர்வதற்க்குத்தான்.  அந்த மெய்பொருளை அடையாளம் காட்டும் அதிகாரம் இது. 

இந்து மத கோட்பாடுகளின்படி இறையை உணர்தலே வாழ்கையின் இலக்கு.  அந்த முயற்சியில் தவறான முடிவை நோக்கி பிரயாணித்தால்  வாழ்கையே வீணாகிவிடும்.  மேலும் இந்த பிறவியை வீணடித்தால் இந்த பிறவியில் செய்த பாவத்தால் அடுத்த பிறவியில் பின்னடைவு ஏற்படும்.  எனவே, சரியான இலக்கை நோக்கி செல்லவது மிகவும் முக்கியமானது. 

இந்த தத்துவத்தில் எந்த குறையும் இல்லை.  ஆனால், உண்மையான மெய்பொருளை அடையாளம் காண்பதெப்படி என்று இந்தக் குறளிலோ அதிகாரதிலோ விளக்கப் படவில்லை.  உணர்ந்தால் தான் தெரியும் என்றால், அது மெய்பொருள் அல்ல என்று எப்படி உணரமுடியும்?  தர்க்கரீதியாக என் சிற்றறிவுக்கு எட்ட வில்லை.

பி.கு: புதிதாக ஒரு முயற்சியில் இறங்கியுள்ளதால் “தினமொரு குறள்” இரண்டு வாரங்களாக தடைப் பட்டு விட்டது.  அதற்கு மன்னிப்பு கோருகிறேன்.  தினப்படி செயல்பாடு ஒழுங்காகும் வரை இந்த முயற்சி சற்று சீராக வராமலிருக்கலாம்.  அதற்கு முன்கூட்டியே மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்.

“One has no hope of breaking free of the cycle of life if one mistakenly yearns for the truth instead of the Truth”, argues this kural, albeit circularly.

All religions are, at their foundation, an attempt to explain the purpose of life.  At heart, they try to answer the two questions that animate any sentient life – “What is the meaning of life?” and as a corollary, “How does one life one’s life to achieve its purpose?”.  The rest is all mere embellishment; in marketing talk, differentiating elements.  This chapter, meiyunarthal, answers the first question.

In the three major religions arising from the sub-continent – Hinduism, Jainism and Buddhism,  the cycle of life  and the termination of this cycle are a core concepts. It is, therefore, important for one to realize this and spend one’s life contemplating the Ultimate Truth.  Once the Ultimate Truth is known, cycle of life terminates.  Therefore it is important for one to  have the discernment to separate what is an aspect of this Ultimate Truth and what is not.  If one wastes time on trivial truths, one is not only impeded in the progression towards nirvana, one actually regresses in that journey. 

There can be no arguments about the validity of not pursuing false goals.  However, my struggle with religion has always been at this point – most (all?) religions do not define how to identify this Ultimate Truth.  In the manner of seasoned academics, this is “left as an exercise to the student”.  One’s subjective realization is the only way to realize the Truth and if you are still in the cycle of life, well, you just have not realized it!  This kural and this chapter also do the same – the entire chapter is essentially a set of admonishments not to pursue the false truth with not a single word on how one identifies the, well, True Truth!

I do realize the limitation may entirely be mine and my lack of maturity in understanding.

PS: I have started a new endeavour and hence was not able to devote the requisite mind share to this “Daily Kural” project.  Hence it was interrupted for a period of 2 weeks.  I apologize for this interruption.  Also, until my day settles into a routine where I can guarantee the 60-90 minutes required to do this, the KFTD is likely to be irregular. Again, I apologize in advance for that.

68/1330

Image courtesy: http://pactiss.org/

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spiritual Matters, Asceticism, Realizing the Truth, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால், துறவறவியல், மெய்யுணர்தல்

           

           

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

266: True penance – உண்மையான தவம்

தவஞ்செய்வார் தங்கருமஞ் செய்வார்மற் றல்லார்

அவஞ்செய்வார் ஆசையுட் பட்டு.

266   அறத்துப்பால். துறவறவியல், தவம்

Spirituality, Asceticism, Penance

Thavanjeivaar thankarumanj seivaarmatr trellaar

Avanjeivaar aasaiyut pattu

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/266.mp3

“உறுதியாய், “தவம்” என்பதன் அர்த்தம் தெரிந்து தவம் செய்பவர்களே தமது கடமையை செய்வார்கள்.  மாறாய், ஆசையால் அலைக்கழிக்கப் படுபவர்கள் வீண் செயல் செய்வார்கள்” என்று சற்று சுழற்சியாய் குறள் இருக்கிறது.

துறவறவியல் என்பது உய்விற்கு ஒரு வழி.  ஆனால், செய்ய முனைவதை வெற்றிகரமாக செய்து முடித்தால் மட்டுமே இலக்கை அடைய முடியும். வெறும் முயற்சிக்கு ஏதும் மதிப்பில்லை.  மேலும் அசல் துறவிகளுக்கும் போலிகளுக்கும் சதாரனமானவர்கள் வித்தியாசம் காண்பது கஷ்டம். அதனால் அது சறுக்கம் நிறைந்த வழி. அந்த வழியில் போகும் துறவிகளுக்கு தவம் ஒரு இன்றியமையாத செயல்.  “தவம்” என்றால் தம் உடலுக்கு வரும் கஷ்டங்களை தாங்கி பிறருக்கு தொல்லை தராமல் இருப்பதே என்று இந்த அதிகாரத்தின் முதல் குறளிலேயே அருதியிடப்பட்டுள்ளது.

ஆசையால் உந்தபட்டால் அது தவமில்லை, அவம் என்றும், தவம் செய்பவர் செய்தால் அது கருமம் என்றும் கூறுவது குழப்பமாகத் தோன்றும்.  இதன் உள்ளர்த்தம் பிறவிப் பலனில் உள்ளது.  தவம் வெறும் உடல் வருத்தம் சார்ந்ததன்று.  அதன் குறிக்கோள் மாயையை வென்று நிர்வாணமடைவதே.  அதனால்தான் அது துறவிக்கு கடமையாகிறது.  அதனால்தான் அவர்கள் ஆசையினால் வழி தவறுவதில்லை.  இது அன்றி, “தவத்தால் இது கிடைக்கும்” என்றோ, “அவர் செய்கிறாரே, நாமும் செய்வோம்” என்று இலக்கிலாமல் செய்தாலோ அது தவமாகாது.  முதிர்ச்சியின்மையையே குறிக்கும்.

இந்தக் குறள் இலக்கிய நோக்கில் சாதாரணமாக இருந்தாலும், அதில் தொக்கியிருக்கும் அர்த்தம் மிகச் சிறந்தது.

(அவம் = பயனற்றது, தீங்கு)

“Only ascetics who undertake proper penances would be able to perform their duties.  The penances of others, who are lead astray by desire, will only lead to disaster” says this kural, in what appears to be circular logic.

Before examining the import of the kural, a few words about the section – thuravaraviyal. This refers to asceticism as a means of attaining the Ultimate Truth.  As I have said earlier, this is not a necessary condition for salvation and is inherently a difficult path.  The chosen way is very difficult and does not condone any slippage – success only comes to those who are able to stay on the path, whatever the cost.  On the other hand, for a lay person, it is very difficult to differentiate between a true ascetic and a charlatan.  Hence it is a very slippery route to deliverance.  However, for those hardy souls who have chosen this way, doing penance is an essential part of their activities. This very chapter, thavam, defines such penance as being able to withstand  bodily punishment while ensuring that one causes no harm to anybody.

The resolution to the apparent circularity in the logic lies in the belief that one’s action affects one’s path and even salvation.  For a true ascetic, the goal is nirvana.  The penance that is undertaken is way to reach that goal and hence the said ascetic performs it as a duty without getting distracted by desires.  For a false ascetic, however, the penance becomes the goal. The motivation is not moksha but transient pleasure like praise from others for being an ascetic or attaining something other than salvation.  The diversion to minor goals of so powerful a tool like penance only indicates the immaturity of the person.

From a literary standpoint, the kural is good but not remarkable.  However from layers that are compressed in those seven words, the kural is astounding.

50/1330

Image courtesy: http://forums.steves-digicams.com/panasonic-leica/195982-murdeshwar.html

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Asceticism, Penance, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால். துறவறவியல், தவம்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

279: Find False Godmen – போலி சாமியாரை கண்டுபிடிப்பதெப்படி?

கணைகொடிது யாழ்கோடு செவ்விதுஆங் கன்ன

வினைபடு பாலால் கொளல்..

279   அறத்துப்பால், துறவறவியல், கூடாவொழுக்கம்

Spirituality, Asceticism, Insincere morals

Kanaikodithu yaazhkodu sevvithuaang kanna

Vinaipadu paalaal kolal

Audio Link: https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/279.mp3

“நேராயிருந்தாலும் அம்பு கொலை செய்வதால் செயலால் கொடியது.  வளைந்து, நெளிந்து இருந்தாலும் யாழ் அது தரும் இசையின் காரணத்தால் செயலால் இனிமையானது.  அதே போல், துறவிகளையும், சாமியார்களையும் அவர்கள் தோற்றதால் எடை போடாமல் அவர்களது செய்கையால் எடை போட வேண்டும்.” என்று நேர்த்தியாய் அறிவுறுத்துகிறது குறள்.

திருக்குறளிலும் சரி, நான் அறிந்தவரையில் இந்து மத கோட்பாடுகளிலும் சரி, முக்தி அடைவதற்கு துறவறம் மட்டுமே வழி என்று சொல்லப்படவில்லை.  பார்க்கப் போனால் சிறந்த இல்வாழ்கையே உசிதம் எனக் கூறுவதாய் பல கதைகள் உள்ளன.  (“கொக்கென்று நினைத்தாயோ கொங்கணவா” என்று இல்லத்தரசி துறவியை இகழும் கூறும் கதை நாம் அறிந்ததே).  இப்படியிருக்கையில் துறவு கோலம் பூண்டால் ஒழுக்கம் மிக அவசியம்.  அப்படி ஒழுக்கம் பேண முடியாத துறவிகளைப் பற்றி எச்சரிக்கும் அதிகாரம் “கூடாவோழுக்கும்”.

போலிச் சாமியார்கள் மலிந்த இந்தக் காலத்திலே இந்தக் குறள் சொல்லும் அறிவுரை மிகவுக் முக்கியமானது.  ஒரு நித்யானந்தா இவ்வளவு செய்த பிறகும் அவனுக்கு பின்  இவ்வளவு ஆதரவாக இவ்வளவு பெரிய ஏமாளிக் கூட்டம் இருக்கிறதென்றால் மக்கள் சொற்களுக்கே மதிப்பு கொடுக்கிறார்கள் என்பது தெளிவாகிறது.  ஆங்கிலத்தில் பில் காலின்ஸ் (Phil Collins) பாடும் பாட்டில் ஒரு கிறிஸ்துவ சாமியார்  “நான் சொல்வதைச் செய். செய்வதைச் செய்யாதே” என்று கூறுவதாய் ஒரு வரி உண்டு.  அது எல்லா போலிச் சாமியார்களுக்கும் பொருந்தும்.  இந்தக் கபடதாரிகளைக் கண்டுபிடிக்க இவ்வளவு எளிதான வழி இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தும் இவர்கள் தழைப்பது எப்படி என்பது தருமனையே குழப்பும் புதிர்!

“An arrow, though straight, is by action an evil thing because it  kills.  A harp, though crooked in appearance, is by action good because of beautiful the music it produces.  Similarly, ascetics and hermits should be judged, not by their appearance but by the consequences of their actions” is the practical advice of this kural.

Nowhere in the Thirukkural (and as far as I know, in Hinduism in general) is asceticism a requirement for salvation. Any normal householder, as long as he or she adheres to the dharma of a householder, can attain salvation.  Indeed, there are treatises that advocate the householder’s path as the best and easiest path to nirvana.  (It is another matter that the ‘normal’ householders (grihastas) are the economic engine which sustains a society where ¾ of the population by class is engaged in non-productive activities – brahmacharis, Vanaprasthas and Sanyasis!) In that situation, a person choosing a hermit’s path to salvation has to match his actions to his stated goal of renunciation.  This chapter, koodaaozhukkam, warns the readers against false ascetics whose demonstrated morals do not match their lofty goals.

The advice imparted by the kural is very relevant today, when every religion has its evangelists ready to part you from your money in return for guaranteed rapture.  One only has to look at the likes of the currently infamous Nithyananda, who was caught with his vesti down, literally.  Despite that he still commands a huge following who still hail him as a god head.  It is a wonder to me why these people are so gullible.  (This pattern of exposure of false god men with very little effect on the faith of their followers has been repeated in every culture in the world.   We are in no way unique in this!)

All we have to do to judge these god men is to judge them by the consequences of their actions – bad outcomes imply bad god men.  For too long have we followed preachers, ( like the one in the Phil Collins’ song who bawls “Don’t do as I dooo; just do as I saaaay”), unquestioningly in a manner which would make sheep proud.  Just use the simple litmus test advocated by this kural and you will never be fooled by another false god-man of any ilk.  (Somehow, I doubt that that will happen.)

Either this 2000 year old advice is easier to read than to follow or people are just plain stupid!

48/1330

Image courtesy: http://www.indiamike.com/india/yoga-spirituality-and-religion-in-india-f54/sadhus-t4123/  

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Spirituality, Asceticism, Insincere morals, குறள்,தினம்,தினமொரு குறள், வள்ளுவர்,  அறத்துப்பால், துறவறவியல், கூடாவொழுக்கம்

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

329:Butchers are barbarians – கொல்பவர்கள் காட்டுமிரண்டிகள்

கொலைவினைய ராகிய மாக்கள் புலைவினையர்

புன்மை தெரிவா ரகத்து.

329 அறத்துப்பால்- துறவறவியல்- கொல்லாமை

Audio Link:  https://sites.google.com/site/kftdaudios/home/arathu/329.mp3

Kolaivinaiya raagiya maakkal pulaivinayar

Punmai therivaa ragathu

திருக்குறளில் கொல்லாமை மற்றும் புலால் உண்ணாமை பற்றி மிகவும் தெளிவாக கூறப்பட்டுள்ளது.  இந்த இயலில், வள்ளுவர் எல்லா வகையான கொலையையும் சாடுகிறார்.

குறிப்பாக இந்தக் குறளில், திருவள்ளுவர் தனது கொள்கையின் தாக்கத்தை சிறிதும் குறைக்காமல், கொலை செய்பவர்கள் மிருகங்களுக்கு சமமானவர்கள் (மாக்கள்) என்று கூறுகிறார்.  மேலும், அவர்கள் தாங்கள் செய்வது இழிச் செயல் என்று தெரியாமல் செய்தாலும், இது பற்றி விஷயம் அறிந்தவர்கள் அவர்கள் செய்வதை கீழான செய்கையாகவே எண்ணுவர்.  அவர்களையும் சிருமையாகவே மதிபிடுவர் என்று தெளிவாக கூறுகிறார்.

இந்த குறளில் குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் வள்ளுவர் கொலை செய்பவர்களுக்கு எந்த சலுகையும் அளிக்கவில்லை.  எக்காரணம் கொண்டு எதை, யாரை கொலை செய்தாலும் அது நீச்ச செயலே என்பதில் வள்ளுவ பெருமான் சந்தேகம் காட்டவில்லை.

The Thirukkural is rarely prescriptive or judgmental.  About most things it expresses itself well with erudition and wisdom; rarely with any force.  However about vegetarianism and about abstinence from killing it is very vehement.  This specific chapter, kollaamai, means ‘Not Killing” and Valluvar has some choice words for people who kill. The point to be noted is that this covers all killing, not just murder. (This is another reason why he is considered a Jain). 

In this kural, he pulls no punches.  He says that people who kill for a living are bestial.  Even if  they may not understand that their actions are base, in the judgment of people who know about the impact of such acts they  (and their actions) will be considered uncouth and barbaric. 

Valluvar does not seem to (pardon the choice of words!) mince any words in condemning killing.  No exceptions – anybody who kills for a living from a soldier to a butcher, is base.

One might say he has a kolaveri about kolai (killing)!

Image courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Carracci-Butcher%27s_shop.jpg

''Butcher's shop''', by Annibale Carracci, 1580

Tags: Daily, KFTD, kural, Kural for the Day, Valluvar, Spirituality, asceticism , Non Killing, , குறள், தினம், தினமொரு குறள், வள்ளுவர், அறத்துப்பால், துறவறவியல், கொல்லாமை

Blog link: http://kftd.blogspot.in/

23/1330